Hemelvaartdag


Dauwtrappen, blikken achter je fiets,
vroeg op, lawaai maken, het had toch iets.
Een gewoonte die je niet vaak meer hoort of ziet.
Ik begrijp ook de combinatie eigenlijk niet.
Wat had dit nu met Hemelvaart te maken?
Vroeg, lawaai, mijn hersens die kraken.
De link is door mij nog niet gelegd,
het is mij dacht ik ook nooit gezegd.
Met die vraag blijf ik voorlopig dus nog zitten.
Tegenwoordig blijft eenieder lekker lang pitten,
het is toch immers 'gewoon' een 'vrije' dag?
Ik dacht toch wel dat het even iets anders lag,
maar dat komt natuurlijk door mijn geloof in 'Hem'..
Mijn rots en vertrouwen, 'Hij' is mijn 'stem'.

Mei 2002


Terug naar gedichten